Carmens secret

Carmen en ik hebben elkaar leren kennen op een festival, vorige zomer. Onze vrienden waren bevriend met elkaar en zo ontmoette wij elkaar. Nooit had ik gedacht dat er toen een basis werd gelegd, voor het contact dat wij nu hebben. Zo zie je maar dat ‘’netwerken’’ niet alleen gebeurt tijdens netwerkevents, maar dat je op allerlei plaatsen mensen tegen kan komen welke iets kunnen toevoegen aan je leven.

Carmen fascineerde mij, omdat zij zo’n enorme passie heeft voor mode/kleding. De kleding op de festivals waar wij elkaar zagen designde en maakte zij zelf. Niet alleen haar eigen kleding, maar ook de kleding van de hele vriendengroep waar ze mee was. Stuk voor stuk zagen de outfits er fantastisch uit. Hier wilde ik meer van weten, dus spraken Carmen en in ik Amsterdam af om samen te lunchen.

Wat mij hier opviel is dat Carmens passie veel verder ging dan dat ik in eerste opslag kon zien. Sinds Carmen een klein meisje is, maakte zij al samen met haar moeder kleding voor haar barbies. Haar oma naaide heel veel, dus je zou kunnen zeggen dat het in de familie zit. Carmen wist al jong dat ze met mode aan de slag wilde. Aan het einde van de basisschool kreeg ze VMBO-advies en moest ze super erg huilen, want de modeacademie is op HBO niveau. ‘’Nu is mijn leven voorbij’’ dacht ze. Gelukkig bleek er ook een MBO opleiding te zijn in die richting. Ze is deze toen gestart en heeft deze afgemaakt en zo heeft ze zichzelf omhoog gewerkt naar de Kunstacademie. 

Uiteindelijk is dit een hele fijn keuze geweest. Op het MBO leerde ze echt de technieken, zoals naaien, waar ze op de Kunstacademie geen aandacht aan besteden. Ook ontdekte Carmen op het MBO haar drive. Ze wilde heel veel maken en was fan van veel modeontwerpers. Ze kleedde zichzelf, zoals ze noemt ‘’als een soort emo’tje’’: een groene broek, rood shirt en gekleurde haren bijvoorbeeld. Dit begon eigenlijk al op de basisschool. Ze werd niet gepest, maar veel anderen hadden er wel commentaar op haar kleding. Carmen ging daar vervolgens tegenin als gebekte jongedame. Ze was vooral geïnteresseerd in hetgeen wat niet normaal was en kleedde zich bewust anders dan anderen. Het was een tweestrijd omdat ze vond (en vind) dat mensen moeten kunnen dragen wat ze willen, maar aan de andere kant lokte ze een reactie ook zelf uit door de rare dingen die ze droeg. Ze vond het vooral interessant hoe mensen reageerden. Kleding was een onbewuste ingang naar sociaal contact met anderen. Dit heeft ze nog steeds. Als iemand bijvoorbeeld iets opvallends aan heeft (kleur, prints, helemaal denim, maakt niet uit) dan kijkt ze al meteen en is Carmen afgeleid. Kleding legt voor Carmen een connectie tussen mensen.

Het sociale fenomeen achter kledingkeuze interesseert Carmen. ‘’Het lijkt wel alsof kleding met klimaat meegaat. Mensen nemen hun roots mee in hun kleding.’’ Zo is Nederland een best grauw land. De meeste kleding die je ziet zijn een donkere jas en een spijkerbroek. Waarom dragen wij geen rode jas en een roze broek? Tuurlijk is het niet voor iedereen weggelegd, maar wat meer gekleurd maakt de wereld wat leuker! In andere culturen bijvoorbeeld heb je veel meer prints en kleuren. Dat maakt het veel leuker en gezelliger, zegt Carmen.

Nu doet Carmen daar ook een afstudeerproject in, als sociaal fashion desginer. Ze gaat (als het project doorgaat) samenwerken met migranten, in Rotterdam. In de kledingkeuze wil ze meningen en culturen met elkaar combineren. Bijvoorbeeld een bomberjack met Arabische prints. Twee tegenpolen wil ze samenvoegen op een subtiele manier, waardoor je hiermee veel reactie uitlokt. De prints en culturele dingen komen daar samen. Kleding kan een sociale betekenis hebben, volgens Carmen. Zo heeft zij bijvoorbeeld een project gedaan over social media, om je te beschermen hiertegen. Ze heeft uiteindelijk een jurk gemaakt, waarbij als je die jurk aan hebt, het verbindingssignaal wordt geblokkeerd. Op deze manier heeft ze een actueel, sociaal probleem verwerkt in kleding. Een ander voorbeeld is dat zij verschillende plekken in Rotterdam fotografeert (zoals een station) en hiervan maakt ze prints. Ze voegt dus een cultureel element van Rotterdam toe in kleding. Zo kan je je ‘’eigen identiteit’’ door laten voeren in kleding. Je merkt bijvoorbeeld ook iemands stijl verandert als hij/zij van het platteland naar de stad verhuist. Kleding identificeert wie jij bent en hoe je je voelt.

Het is zo duidelijk dat mode/kleding Carmen haar passie is. Carmen heeft weleens nagedacht of niet iets anders beter bij haar past. Ze kwam elke keer hierin niet verder. Carmen weet gewoon vanaf jongs af aan dat mode het voor haar is. Dit bevestigt zich steeds opnieuw weer. Laatst werkte ze veel achter de computer en kort erna mocht ze weer een outfit maken. Meteen was ze weer blij, opgewekt en ze voelde aan alles ‘’dit is het!’’. Carmen is echt een doener. Ze vindt maken gewoon echt heel erg leuk.

‘’Toch is het zo’’, vertelt Carmen, ‘’als ik nu afstudeer, dan voelt het alsof een groot gat. Er moet ook brood op de plank’’. Er zijn connecties voor haar om bij bedrijven te gaan werken, maar dat is niet wat Carmen wil. Ze wil zich focussen op haar eigen projecten en plannen vanuit haar bedrijf genoemd naar zichzelf: Carmen Joanna Luijt. Dus ze is bezig met plannen maken hoe ze dat kan gaan realiseren. Carmen ziet bijvoorbeeld om zich heen dat heel veel mensen studeren, hun studie afmaken en erna gaan werken. ‘’Helemaal prima, maar ik wil dat absoluut niet. Dit heb ik altijd niet gewild. Ik wilde altijd al 8 jaar studeren, want je bent nooit uitgeleerd.’ En ik heb toen ook heel lang gedacht dat mode in Nederland er niet was, dus dat ik zou moeten emigreren. Als het moet, moet het. Het is niet persé haar doel op zich, maar ze gaat geen kansen hierin voorbij laten gaan.’’

Shocker! Carmen vertelt: ‘’Ik zie mezelf niet forever dit doen, op m’n 40ste zou ik vast weer iets nieuws willen. Ik wil ontwerpen op een sociale en duurzame manier. Er zit eigenlijk geen markt in, want dan moeten we eigenlijk niet meer gaan kopen. Het lijkt mij ook interessant om onderzoeken te gaan doen voor bedrijven hierin. Nieuwe materialen, nieuwe soorten maken en ik ben nooit uitgeleerd. Als ik mensen les zou mogen geven in een creatieve sector zou ook bij mij passen.’’

‘’En weet je …’’, vertelt Carmen ‘’Je kan altijd gewoon kiezen om iets anders te doen. Heel veel mensen die ik ken zijn bang om een baan te vinden, oud te worden en bijvoorbeeld dood te gaan. Terwijl je kan gewoon een switch maken. Het hoeft allemaal niet in één keer goed te gaan. Het is een cirkel waar je zelf in beland in je hoofd, want er moet toch ook inkomen komen. Je moet jezelf blijven motiveren om iets te doen waar je passie wel voor is, zodat je niet opbrandt in de baan waar je op dat moment in zit.’’

Dus stel je zit in een baan vast en je denkt ‘’is dit het nou?’’, probeer dan erom heen te kijken wat je wel leuk vindt! Geef het een eerlijke kans en probeer het even goed uit, dan zul je zien dat je het ook steeds leuker vindt. Probeer daarnaast de dingen die je leuk vindt, ook te blijven doen buiten je baan.

Een tip van Carmen: ‘’Wat je hebt gestudeerd hoeft niet je toekomst te worden. Je interesses liggen veel breder. Nu doe ik social culturele dingen en is de vorm daarbij kleding, maar dit kan ook zomaar een andere vorm worden.’’ Je kan klaar zijn met de branche waar je in zit, dan ga je gewoon iets anders doen wat jou ook interesseert. En ja, ook ik denk dat het een beetje onze generatie is. Onze ouders blijven 40 jaar bij een baan, maar wij willen passie houden en goed blijven in waar we mee bezig zijn.

En dat zorgt ook voor veel mensen die werken, thuiskomen en te moe zijn en dan niet zoveel meer doen. Dus blijft naast je werk van die culturele dingen (en cursussen) te doen. Ga vooral leuke dingen doen. Dat motiveert. En waarom zou je ook niet switchen? Durf dingen te ondernemen en stappen te gaan zetten. Als je echt in een dip zit, zoek er dan ook veel hulp bij. Je kan het niet alleen! Vraag je vrienden en familie, maar ook een coach bijvoorbeeld kan je helpen. Het is goed om erover te praten (en ja, dat vergeet Carmen zelf ook nog weleens).  ‘’Ik heb nu geleerd dat ik mijn project aan zoveel mogelijk mensen moet vertellen. Ik filter de meningen eruit die ik interessant vind en daarmee kan ik verder.’’

© 2019 M.elodieinhetleven | Alle rechten voorbehouden | Algemene voorwaarden | Privacyverklaring | Webdesign: Brainwise

Gratis e-book: Kom uit de gouden kooi & durf je passie te gaan leven

Als je je aanmeldt voor dit gratis e-book, ontvang je ook regelmatig gratis tips en inspiratie. Ik ga zorgvuldig om met je gegevens. Bekijk de privacyverklaring voor meer info.

Je ontvangt het e-book binnen enkele minuten in je mailbox.