Matje’s escape

Matje is mijn beste vriendin en wij gaan samen al way back. Desalniettemin vond ik het spannend om te mogen vragen of ik haar verhaal mocht delen. Ze heeft een inspirerend levensverhaal, waarbij haar geluk volmondig voorop staat. Hoe zij dat doet, vertelt ze in dit blogbericht.

PABO
Toen Matje na de middelbare school voor de keuze stond om een studie te kiezen, wist zij het niet. Ze wilde in eerste instantie gaan voor kinderfysiotherapeut, maar wist ook dat de medische kant niet hetgeen was wat zij het leukste vond. Het alternatief hiervoor was de PABO, toch met kinderen maar op een ander gebied. Dit was een last-minute keuze en Matje heeft de studie makkelijk doorlopen. Voor de klas gaan ging ‘gewoon’, ze heeft daar nooit echt moeite voor hoeven doen. Dat liep, maar zorgde wel voor weinig uitdaging bij haar.

Reizen en afstuderen tegelijkertijd
Toen Matje afstudeerde en eigenlijk alleen nog haar scriptie in hoefde te leveren, is zij voor 3 maanden naar Thailand vertrokken. Ze was dus nog bezig met haar scriptie, maar heeft toch de beslissing genomen om Nederland te vertrekken! Waarom? Denk je wellicht. 

Dit was een unieke kans vanuit de PABO om twee Nederlandse kinderen in Thailand les te geven. Ze merkte dat zij dit zo graag wilde dankzij haar onderbuikgevoel, the need naar het avontuurlijke en het onbekende. Ze wilde er even helemaal tussenuit en het reizen (in Azië) trok haar heel erg. Ze vertelde dit tegen haar ouders en kreeg het antwoord: ”Ja, leuk. Doen!” Huh?! Error. Mijn ouders vinden dit goed? Matje haar ouders kunnen haar goed ”lezen”, geeft ze aan, en haar ouders voelden aan dat zij dit heel graag wilde. Ze bepaalden op dat moment niet haar keuze, maar bevestigden wel het goede gevoel dat Matje zelf erover had. Oké, f*c kit, dacht ze. Ik ga gewoon. Ik pak deze unieke kans! In Thailand heeft Matje dus naast het privé lesgeven haar scriptie gemaakt en behaald.

Miste uitdaging
Na 3 maanden kwam ze terug in Nederland en begon ze met werken in een groep 0-1. Leuke kinderen, leuke school en collega’s. Ze kon heel erg zichzelf zijn, maar na 1,5 jaar miste ze de uitdaging. Vijf dagen per week 36 kleuters vermaken was haar leven op dat moment en op een gegeven moment was de glimlach van de kinderen niet meer genoeg voldoening. Ik heb meer in mijn mars en ik doe er niets mee, was haar gevoel. Ze was haar leven niet aan het leven, maar haar leven leidde haar. Ze werd geleefd, dus zocht zij de uitdaging op, dankzij een studie ernaast. Deze kon ze via een lerarenbeurs krijgen, dus het zou haar geen extra kosten opleveren. Haar fascinatie geschiedenis wilde ze zich in gaan verdiepen. Ze startte dus een deeltijd studie geschiedenis.

Dan stop je toch?
In die periode is ze ook haar ADHD gaan onderzoeken en het werk op school bleef helaas niet uitdagend. Ze belde haar vader op en hij bevestigde wat ze had bedacht. ‘’Dan stop je toch?’’ zei haar vader. Matje begon letterlijk te huilen, omdat ze zoveel opluchting voelde. Doordat ze zoveel opluchting voelde wist ze dat het de goede beslissing was. Lichamelijk voelde ze zich zoveel lichter na deze mentale beslissing. Ze stopte de opleiding geschiedenis. Direct voelde ze zich gelukkiger, ondanks dat het voelde als falen omdat ze haar studie niet afmaakte. Toch zou het eerder falen zijn, als ze door was gegaan met een studie waar ze niet gelukkig van werd. Nu kan ze zeggen: ”ik heb het geprobeerd, maar dit was ‘m niet”. Ze zal nooit meer denken: ‘’ wat als..’’ en nu is ze tot de conclusie gekomen dat geschiedenis een hobby is en dat ze lesgeven goed kan, maar de combinatie is ‘m niet.

Geld woog niet op tegen de opluchting
Het besluit had ook nog een financieel gevolg, want de hele lerarenbeurs moest ze terugbetalen. Het geld woog zo niet op tegen de opluchting die ze voelde. Jammer dan, dat ze nog geld moest betalen. Haar geluk stond voorop! Op dat moment stond ze nog wel voor de klas en heeft ze nog deeltijd een andere klas onder haar hoede genomen. Ze werd van die nieuwe klas (groep 5) ontzettend ongelukkig. De samenwerking met haar duo collega en de dynamiek in de groep werkten niet voor haar. Ze is meer gaan nadenken op dat moment. Ze kwam erachter dat ze niet alleen ongelukkig was met haar studie, maar ook met haar werk. Dit besprak ze met haar ouders en broer en met de psycholoog. Haar broer kwam op dat moment met haar blinde vlek aanzetten: waarom ga je niet de kunst academie doen? ‘’Pfff, dat kan ik toch helemaal niet? Dat is veel te hoog gegrepen voor mij’’ dacht Matje. Haar belemmerende overtuigingen kwamen boven. Toen ze met haar vader erover belde, gaf hij aan dat ze het gewoon moest proberen. ‘’Maar ja, stel dat ik word aangenomen, moet ik stoppen met werken?’’ Haar vader gaf toen terecht aan: ”en nu ben je toch niet gelukkig?” Oja! SWITCH!

Onderbuikgevoel
Ze is een optimist, geeft Matje aan, dus als ze op de dagelijkse basis zoveel negativiteit ervaart, dan sluit dat niet aan bij haar karakter. Haar leven nu stond te ver van haar af en paste niet bij haar. Het ging tegen haar natuur in, ze wilde het niet meer en het lesgeven ging daaronder leiden. Ze kreeg een positief en beangstigend onderbuikgevoel. Haar hele leven nam vanaf dat moment een andere wending. Bij de intakes van de kunstacademie merkte Matje dat ze het zo tof vond en zo hoopte dat het zou lukken. Ze was mega enthousiast en werd aangenomen! DIT WIL IK! Op dat moment maakte ze de keuze om ervoor te gaan. Ook al had Matje volgens het ‘’plaatje’’ alles op de rit en had ze alles goed geregeld, ze was niet gelukkig dus nam ze de beslissing om het diepe in te duiken. Alleen maar op basis van haar onderbuikgevoel.

Verhuizen
De studie was in een andere stad, dus besloot Matje te verhuizen. Nieuw huis, andere stad, andere mensen om zich heen, opleiding in plaats van werken en het ging uit met haar toenmalige vriend. Ze heeft ALLES opgezegd en is verhuisd. En dat allemaal voor haar eigen geluk? ”JA!” (met uitroepteken, volgens Matje). Het bleek een van haar beste beslissingen te zijn geweest.

Levensfases
Ze is nu 27 jaar en volgens de maatschappij zijn er bepaalde levensfases waarin men zich bevindt en daar valt zij niet onder. Ze moest daar eerst aan wennen, omdat zij ook meeging in die stroom. Men bemoeide zich daarmee en vroegen zich af of het wel goed met haar ging, omdat ze bijvoorbeeld geen geld meer had. Ze voelde dat ze zich moest verdedigen, maar ziet dat nu niet meer zo. Matje zegt: ‘’Ik ben super gelukkig! En ik hoop ook echt dat jullie gelukkig zijn met jullie gekochte huis en vaste vakanties. En ik hoop dat je het naar je zin hebt, want ik heb het ook naar mijn zin. Ik doe het op deze manier en ik voel me er gelukkig bij en oordelen als iemand het anders doet, hoeft niet”. Het is soms wel gek, want ze heeft trouwerijen, koopwoningen en baby’s om zich heen en Matje studeert (weer) en dat is wat goed bij haar voelt.

Mijn geluksgevoel staat vooraan!
”Ik kan nu terugkijken”, vertelt Matje dat denk ik: ‘’ik heb veel beslissingen genomen en elke keer stond dat geluksgevoel vooraan’’. Thailand, geschiedenis (proberen) en de kunstacademie. Nu heeft Matje haar leven helemaal opgebouwd en het gaat goed met haar (en haar familie, vrienden en nieuwe vriend!). Elke dag is ze dankbaar dat haar leven zo is en geniet ze er bewust van. Ze kan zich geen dagen voor zich zien dat ze nu geleefd wordt. Ze leeft! En natuurlijk sommige dingen zijn minder leuk, maar dat is maar 10 procent in plaats van de 90 procent dat het voorheen was.

Het is dus echt mogelijk! Waar de wil is, is de weg. Als de wil er al een beetje is… Hoop ik dat je er achter aan gaat! En niet als je 60 bent dat je denkt ‘’had ik maar’’…

Ga jij er achteraan?
Voel jij in je onderbuik ook dat er iets niet goed zit? Weet je stiekem dat je al langere tijd niet  meer op de juiste plek staat en weet je dat het tijd is om te wisselen, maar weet je niet waar te beginnen?

Vraag hier een gratis doorbreeksessie aan. Een uur lang gratis coaching, zodat ook jij weet wat jouw volgende stap dient te zijn die wel volledig bij je past. 

 

HIERNA TE LEZEN ARTIKELEN EN TIPS:

© 2019 - 2022 M.elodieinhetleven | Alle rechten voorbehouden | Algemene voorwaarden | Privacybeleid | Webdesign: Brainwise